Bij geen inzicht in de vrije tekening

En zelfs wanneer onze tekeningen in onze ogen zinloze hiërogliefen blijven, zullen we tenminste voor een deel een uiterst belangrijke behoefte gestild hebben – de behoefte om ons te uiten.

Veel mensen vinden er een nieuw, kinderlijk genoegen in om met kleuren te spelen, om even niet verstandelijk bezig te hoeven zijn, om zo maar creatief te zijn.

Naarmate we meer vrije tekeningen maken, kan het zijn dat we erg veel verschillende vormen te voorschijn zien komen. We merken bijvoorbeeld dat we bloemen tekenen naast demonen, vliegende schotels, mensen zonder hoofd, reuzenmieren, vreemde gezichten, enz.

Zo worden we ons bewust van de ongelofelijke verscheidenheid aan energieën die er in ons bestaan. Elk daarvan kun je zien als een stukje psychische energie met een eigen leven. En het feit dat we deze levens normaal niet kunnen zien en aanraken, betekent niet dat ze niet bestaan.

Pas heel geleidelijk raken we vertrouwd met onze onbewuste stijlen, stemmingen en drijfveren.

Iets echt waardevols bereiken we door een serie tekeningen te maken. De echt belangrijke thema’s zullen steeds in allerlei vorm naar voren komen.